Παθήσεις Θυρεοειδούς Αδένα

Υποθυρεοειδισμός είναι η κατάσταση όπου ο θυρεοειδής αδένας υπολειτουργεί και παράγει λιγότερες ορμόνες από αυτές που χρειάζεται ο οργανισμός για να λειτουργήσει φυσιολογικά.

Ο υποθυρεοειδισμός προκαλεί πολλά μη ειδικά συμπτώματα όπως εύκολη κόπωση, διαταραχές μνήμης, κατάθλιψη, βραδυκαρδία, δυσανεξία στο κρύο, τριχόπτωση, δυσκολία στην απώλεια βάρους ή και μικρή αύξηση έως 5 κιλά.

Η πιο συχνή αιτία υποθυρεοειδισμού στον αναπτυγμενο κόσμο είναι η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto, όπου ο αδένας αυτοκαταστρέφεται λόγω της παρουσίας στο σώμα μας αυτοαντισωμάτων. επομένως, ο ίδιος ο οργανισμός μας αναγνωρίζει το θυρεοειδή ως ξένο σώμα, του επιτίθεται και προοδευτικά τον καταστρέφει.

Εκτός απο τη θυρεοειδίτιδα Hashimoto υπάρχουν και άλλες αιτίες υποθυρεοειδισμού, όπως είναι η θυρεοειδεκτομή δηλαδή η χειρουργική αφαίρεση του αδένα, άλλες θυρεοειδίτιδες όπως υποξεία, οξεία, μετά τοκετό, ενώ στις αναπτυσσόμενες χώρες η κυριότερη αιτία είναι η έλλειψη ιωδίου.

Η διάγνωση του υποθυρεοειδισμού γίνεται με απλή εξέταση αίματος όπου διαπιστώνονται υψηλά επίπεδα της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH), που εκκρίνεται από την υπόφυση και χαμηλά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών.

Η θεραπεία του υποθυρεοειδισμού είναι φαρμακευτική. Χορηγούμε θυροξίνη κάνοντας υποκατάσταση της ορμόνης που λείπει.

Υπερθυρεοειδισμός είναι η κατάσταση όπου ο θυρεοειδής παράγει περισσότερες ορμόνες από αυτές που χρειάζεται ο οργανισμός. Τα συχνότερα συμπτώματα που προκαλεί είναι νευρικότητα και ευερεθιστότητα, ταχυκαρδία, δυσκολία στον ύπνο, δυσανεξία στη ζέστη, διάρροια, ζεστές και υγρές παλάμες, εφίδρωση και τρόμος των χεριων.

Η πιο συχνή αιτία υπερθυρεοειδισμού είναι η νόσος Graves όπου το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού διεγείρει το θυρεοειδή να παράγει παραπάνω ορμόνες μέσω ειδικών αντισωμάτων. Ο θυρεοειδής διογκώνεται και σε κάποιους ασθενείς παρατηρείται εξόφθαλμος, όπου τα μάτια προεξέχουν από τους κόγχους.

Η διάγνωση, εκτός από τα συμπτώματα που δημιουργούν την υποψία, επιβεβαιώνεται και με εξετάσεις αίματος όπου διαπιστώνονται χαμηλά επίπεδα της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH), που εκκρίνεται από την υπόφυση και υψηλά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών.

Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση αντιθυρεοειδικών φαρμάκων, τα οποία κατά τη λήψη τους εμποδίζουν προσωρινά την υπερλειτουργία του θυρεοειδή, την καταστροφή του αδένα με χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου ή τη χειρουργική αφαίρεσή του.

Οι όζοι του θυρεοειδή είναι διογκώσεις του αδένα, που στην πλειοψηφία τους είναι καλοήθεις και δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα. Αν ο όζος όμως είναι πολύ μεγάλος μπορεί να γίνει εμφανής ως εξόγκωμα στο λαιμό ή να προκαλέσει συμπτώματα όπως δύσπνοια και δυσκολία στην κατάποση λόγω της πίσης που ασκεί στην τραχεία και τον οισοφάγο.

Οι όζοι του θυρεοειδή είναι ιδιαίτερα συχνοί, αφού υπάρχουν μελέτες όπου το ποσοστό των ασθενών με όζους κυμαίνεται από 20 έως και 75%. Οι περισσότεροι όζοι είναι καλοήθεις. Καρκίνος παρατηρείται σε ποσοστό 5 με 15% των όζων. Οι πλειοψηφία των καρκίνων του θυρεοειδή είναι ιάσιμοι με τη σωστή αντιμετώπιση.